Categories

Assignment #1*

posted on 12 Jun 2011 16:03 by gomasuke in PROJECT
"ASSIGNMENT #1 Professional Practice."
"วิชาชีพสถาปนิกในทรรศนะคติของข้าพเจ้า และฝึกงานมาแล้วได้อะไร
แล้ววางแผนไว้ว่าจบมาแล้วคิดว่าจะทำงานอะไร"
.
.
.
..........
'ปัจจุบันนี้ผมกำลังจะทำความฝันให้สำเร็จอยู่ครับ!...'
.
ถ้าย้อนไปเมื่อสมัยมัธยม (ถ้าบอกว่าย้อนไปกี่ปีจะดูแก่ไป) ช่วงมัธยมปีที่ 4 ครับ
ในตอนนั้นผมยังไม่รู้จักเลยด้วยซ้ำว่าในประเทศเรานั้นมีอาชีพ "สถาปนิก" เพราะ
ในช่วงนั้นผมยังไม่รู้เลยว่าจะเรียนอะไร ที่บ้านจึงแนะนำและสนับสนุนให้เรียน หมอ
และด้วยเกรดที่อยู่ในขั้นดีจึงทำให้ผมรู้สึกสนใจด้วยเช่นกัน
.
จนเมื่อขึ้น ม.5 ก็มีเพื่อนกลุ่มหนึ่งมาชวนเข้าชมรม "ติวความถนัดสถาปัตย์"
ด้วยความที่ชอบวาดรูป นึกว่าเข้าไปจะได้ว่ารูปเล่น และต้องกลับบ้านเย็น
จึงได้ตกลงไป ผมก็อยู่ติวกับเพื่อนชมรมนี้จนจบ ม.6 จึงมีความสนใจที่จะลองสอบเข้า
สถาปัตย์ และนิเทศศิลป์ ก็เลยลองไปสอบหลายๆที่ครับ ทั้ง ม.ศิลปากร ม.เชียงใหม่ 
ม.ธรรมศาสตร์ และลาดกระบัง...... และผมก็ติดที่ลาดกระบังนั่นแหละครับ
.
.
เมื่อเข้ามาในปี 1 ก็มีการปรับตัวในหลายๆอย่าง เพราะต้องมาอยู่หอ เจอเพื่อน(แปลกๆ)ใหม่ๆ
มีพี่ๆ อาจารย์ คอยดูแลมากมาย ก็สนุกดีครับ...... แต่ในปี 1 ก็เหมือนเป็นปีที่ทดสอบ "ใจ"
นั่นแหละครับ เพราะมีทั้งงานที่ไม่เคยทำ ต้องทำหามรุ่งหามค่ำ มีทั้งกิจกรรมมากมาย
ทำให้เพื่อนๆบางคนหายหน้าหายตาไปบ้าง รวมทั้งผมที่เคยคิดจะซิ่วไปเช่นกัน
แต่ได้คำปรึกษาจากอาจารย์ และคุณพ่อคุณแม่ ก็กลับมาคิดดูอีกที่ว่า "เราเป็นคนเลือกจะเข้าเอง
คิดที่จะฝันเอง ต้องลองสู้ดู!" จึงทำให้รอดมาได้จนทุกวันนี้
.
การเรียนในปี 2 ก็ไม่มีอะไรมากครับ เป็นปีที่ผมเรียนแล้วเริ่มรู้สึกสนุกไปกับมัน ทั้งวิชาดีไซน์
และวิชาเขียนแบบ ที่เป็นวิชาหลักของภาคนี้ ถึงแม้ในปี 2 จะมีเรียนหลายวิชาทำให้เหนื่อยอยู่บ้าง
แต่ผมก็รู้สึกสนุกไปกับงานที่มากมายนั้น อาจจะเป็นเพราะ ว่าเราเริ่มทำใจให้สนุกไปกับการทำงาน
ทำใจให้สนุกไปกับการตรวจแบบ...... ในปี 3 เป็นปีที่ว่างที่สุดแล้วที่เคยได้เรียนมา แม้ว่าจะเจอ
วิชาหลักๆมาหลอกหลอนบ้าง แต่ก็สนุกดีครับ ในปี 3 นี้งานดีไซน์จะเน้นไปในเรื่อง
แนวความคิด(Concept) เป็นหลัก ทำให้ปี 3 นี้วิชาดีไซน์ดูไม่เครียดมากเท่าไหร่
และมีวิชาต่างๆที่สนุกเช่น Landscape Concept และในช่วงปิดเทอมหลังปี 3 ผม
และเพื่อนๆบางส่วนก็ได้ไปทำ workshop ที่ บ้านห้วย อ.เชียงดาว จ.เชียงใหม่ครับ
เป็นประสบการณ์ที่ประทับใจ และสนุกมากได้เพื่อนใหม่ ได้ความรู้พื้นถิ่น และที่สำคัญครับ
ได้เที่ยว (ฮ่ะฮ่ะ)
.
.
ผมก็เรียนบ้าง เล่นบ้าง ตามประสา เนื่องจากผมเป็นคนที่ไม่ค่อยเครียดกับอะไรมาก
จนผ่านมาถึงปี 4 เป็นปีที่งานหนักเอาเรื่อง! ปีนี้เป็นอีกปีที่ทำให้ความผันของเพื่อนบางคน
เพิ่มขึ้นมาอีก 1 ปี เพราะต้องเจอทั้งเขียนแบบอาคารสูงที่ดูดพลัง จนบางคนผอมไปเลยในปีนี้
แต่ก็ช่วยๆกันผ่านมันมาแม้ว่าจะทุลักทุเลไปบ้างก็ตาม... เมื่อจบปี 4 ก็จะมีการฝึกงาน
ตามหลักสูตร ผม เชร์รี โบ้ ก็ได้ไปฝึกที่เดียวกัน คือบริษัท ดวงฤทธิ์ บุนนาค จำกัด
จากการที่ได้ไปฝึกที่นี่ทำให้ได้ประสบการณ์หลายๆอย่าง(แม้ว่าจะไม่ได้เงินค่าขนม!!)
ทั้งการทำงาน ที่ได้ทั้งโมเดล 1:1 เป็นครั้งแรก ได้ดูการทำงานของพี่ๆ ได้ลองทำโปรแกรมใหม่ๆ
ทั้งด้านสังคมในที่ทำงาน การคุยกับลูกค้าของพี่ด้วง การคุยกับพี่ๆ ถามเรื่องนู้นเรื่องนี้
ก็เป็นประสบการณ์ที่ดี และได้ความรู้อีกอย่างหนึ่ง.......
.
จนเรียนมาถึงปีสุดท้ายก็ต้องเจอกับ Final Project ที่เรียนกันว่า THESIS ......
ผมจำได้ว่าเคยมีรุ่นพี่มาถามผมว่า "น้องเบสคิดไว้บ้างรึเปล่าเนี่ย ว่าจะทำทีสิสเรื่องอะไรดี?" 
ตอนนั้นบอกตรงๆครับ ไม่ได้คิด เพราะคิดว่าคนอีกนานกว่าเราจะได้ทำ แต่เมื่อมันมาถึงจริงๆ
ถึงกับตกใจว่ามันเร็วมาก...... ผมเริ่มคิดเรื่องทีสิส ก็เมื่อปี 4 เทอม 2 นั่นแหละครับ
ที่ต้องคิดก็เพราะว่ามีเพื่อนที่คิด และทำอะไรเร็วเหลือเกิน จนผมและเพื่อนที่เหลือต้องตามให้ทัน
(หรือที่เหลือเนี่ย มันช้าก็ไม่รู้) ผมก็เริ่มคุยกับอาจารย์หลายๆท่าน ทั้งในการเลือกหัวข้อ
วิทยานิพนธ์และเลือกอาจารย์เป็นที่ปรึกษา จากการที่หาข้อมูล และคุยกับอาจารย์หลายๆท่าน
ก็มีข้อเสนอแนะมาว่า'ดูจากงานที่แล้วๆมาที่ผมได้ออกแบบ น่าจะทำหัวข้อวิทยานิพนธ์พวก
พิพิธภัณฑ์ ห้องสมุดหรือโรงเรียน' ผมจึงมานั่งคิดดูว่าน่าจะทำโรงเรียนมากกว่าเพราะเป็น
โครงการไม่ใหญ่มากแต่ก็มีอะไรให้คิดเยอะ คิดไปคิดมาความติดจึงมาจบที่ "โรงเรียนอนุบาล"
.
ปี 5 นี้ผมได้คิดอะไรหลายๆอย่าง ทั้งเรื่องที่ "จะจบแล้วจะทำอะไรต่อ" และเรื่องที่ผ่านๆมา
การเรียนที่นี่ ที่คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ 'ลาดกระบัง ที่นี่ทำให้ผมได้ได้รู้ความเป็นกันเองของ
เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ และอาจารย์ ได้ประโยชน์จากกิจกรรมต่างๆของคณะ ได้ความรู้ และ
ความหมายของคำว่าสถาปนิก คำที่ไม่เคยรู้ความหมายของมันมาก่อน ปัจจุบันผมคิดว่ามัน
เป็นคำที่ใหญ่ ต้องมีทั้งความรู้ และความรับผิดชอบ ต้องมีจรรยาบรรณในการทำงานเป็นอย่างมาก
เพราะมันเป็นอาชีพที่เกี่ยวเนื่อง และกระทบต่อคนหลายๆคน
.
.
ดังนั้น... จนกว่าที่ผมจะใช้คำว่า 'สถาปนิก' กับตัวเองได้นั้น ผมจะฝึกฝนความรู้ที่ได้มา
และปรับปรุงอีกหลายๆอย่าง เพื่อที่จะได้เป็น สถาปนิก ตามที่ฝันไว้ครับ......
.
.
ขอบคุณครับ...
นายสิทธิพร  ชัยธนะกุลมงคล  รหัส 50020078

Comment

Comment:

Tweet

สวดยอดเบส

#2 By โฮ (183.89.204.236) on 2011-06-18 23:43

ตามมาเจอบล๊อกเบส ขอแอดนะเจ๊อะ

#1 By Covet on 2011-06-16 01:17